We leven. Hoeveel tijd een ieder van ons heeft om te leven weet niemand. Het meest kostbare wat je dus aan een ander kunt geven is jouw tijd.

Misschien wat luguber om het zo te benaderen, maar het stemt wel tot nadenken. Een globale inventarisatie leert ons, dat de verdeling zou kunnen zijn:

  • Nr. 1 ‘me time’. De belangrijkste ‘kostenpost’. De tijd die jij zelf indeelt om te leven, dingen te ondernemen voor jezelf. Jouw ontwikkeling en groei als mens. Geniet van het leven door gezond te kunnen blijven.
  • Nr. 2 ‘love time’. Tijd die je spendeert aan jouw geliefden en dierbaren. Relaties, kinderen en vriendschappen onderhouden. Liefde geven en liefde ontvangen. Essentieel voor de mens om voort te kunnen bestaan.
  • Nr. 3 ‘work time’. Werk! Voor de een belangrijker om financieel het leven te kunnen bekostigen, dan voor de ander. Onbetaald of betaald werk als mens hebben we deze invulling nodig. Bezig zijn, je dag in kunnen delen met zaken die er voor jou toe doen en zeker belangrijk in combinatie met 'me time'.

Als je naar ‘work time’ kijkt is dit voor veel mensen nu een moeilijk punt m.b.t. de veranderende economie en arbeidsmarkt. Er is zeker genoeg werk, genoeg vacatures, maar de vereiste kwalificaties zijn vaak een hekel punt bij mensen die op zoek zijn naar een nieuwe invulling van hun werk.

Aan wie geef je jouw tijd om te kunnen werken? Wat heb je hiervoor over? Wat moet een werkgever doen om zich jouw tijd toe te kunnen eigenen t.b.v. de groei van zijn organisatie? Wat durf jij als tegenprestatie te vragen aan een werkgever voor het gebruik van jouw tijd? Salaris, opleiding, kennisverrijking, persoonlijke ontwikkeling, etc.?

Mijn tijd, die ik besteed aan mijn werk, leert mij dat veel mensen met ‘work time’ worstelen. Tijdens intakegesprekken weet men vaak niet meer hoe verder te gaan ondanks de bergen werkervaring, een opleiding (die er bijna niet meer toe doet) en een eisenpakket in een functieprofiel dat er niet om liegt.

De realisatie dat de kostbare tijd die men aan een werkgever kan geven niet meer gewenst is, omdat een vertrouwd beroep is veranderd of erger is verdwenen, komt hard aan. De wetenschap was er al een poos, maar men stopt liever het hoofd in het zand en hoopt dan dat deze veranderingen tijdelijk zijn en zullen overwaaien.

Ik wil in 2018 jouw ‘work time’ met mijn ‘work time’ samenvoegen om een plan van aanpak te maken je verder te helpen met onderstaande ontwikkelingstrajecten:

https://www.kiemselect.nl/het-deltaplan

https://www.kiemselect.nl/counselling

https://www.kiemselect.nl/secretaressetransfer

Je bent van harte welkom om hier eens over te komen sparren. Een nuttige besteding van jouw tijd.

 

Time is precious! Don’t waste it!!

 

 

Dit wens ik jullie van harte toe tijdens de laatste maand van dit jaar.

We gaan het jaar afsluiten. Of we er nu klaar voor zijn of niet. December is de maand voor samen zijn en samen vieren met geliefden, familie en vrienden. Eigenlijk iedereen die ons dierbaar is.

We denken aan elkaar, zoeken elkaar zoveel mogelijk op en als de afstand hiervoor te groot is helpt Skype, Whatsapp, FaceTime of Appear.in ons een handje om toch dichtbij elkaar te zijn.

Ook laten we het afgelopen jaar de revue passeren. Voor velen van ons was 2017 een roerig jaar, omdat de economie en arbeidsmarkt nog niet helemaal kon bieden waar we naar op zoek waren en zelfs nog zijn.

Voor mij persoonlijk was het een druk jaar zakelijk gezien. Hier ben ik erg blij mee en dankbaar voor, want het werken met en voor mensen is niet alleen mijn werk, maar ook mijn passie.

Privé gezien was 2017 een verdrietig jaar, omdat ik voor altijd afscheid heb moeten nemen van mijn lieve moeder. Dan pas besef je dat wat je mist tijdens dagen zoals Kerst en Nieuwjaar ook in de kleine dingen ligt. Voor het eerst geen Kerstkaartje meer sturen aan ‘thuis’, niet meer hoeven denken waar en bij wie ze gaat eten en niet meer dat telefoontje naar het verzorgingshuis om haar op 31 december om middernacht een ‘gelukkig nieuwjaar’ te wensen om op Nieuwjaarsdag met het hele gezin even bij oma langs te gaan.

De herinneringen aan goede tijden zijn dan echt dierbaar en zullen nooit verdwijnen.

Maar december staat niet alleen voor afscheid nemen en feesten. Het geeft ook de opening naar een nieuw jaar. Veel goede voornemens worden genomen en door velen ook succesvol ingevuld.

Het is nu belangrijker dan ooit om jouw goede voornemens ook over jouw loopbaan de revue te laten passeren. Dit betekent een plan van aanpak maken, vooruit durven en moeten kijken, die stip voor jezelf op de horizon zetten om naar toe te groeien en te ontwikkelen.

Het nieuw jaar 2018 is het Chinese jaar van de hond, waarin idealen richtgevend zijn en meer samenwerking ons vooruithelpt. De trendwatchers voorspellen een niet al te makkelijk jaar. Adjiedj Bakas, de trendwatcher des vaderlands, betrekt het Chinese jaar bij zijn voorspelling en zienswijze.

Niet dat deze leidend zijn, maar er zit altijd wel een kern van waarheid in.

  • Als mens hebben we elkaar nodig. Niet alleen op het gebied van samenwerking, maar ook op het gebied van huiselijkheid en intimiteit.
  • Op werkgebied zijn er voldoende kansen, maar er zijn onvoldoende mensen met de juiste kwalificaties om dit werk uit te voeren.
  • De technologie zorgt voor onrust voor velen onder ons. Onzekerheid over onze baan en hoe nu verder.
  • Conservatief als we merendeels in Nederland zijn, zullen we toch naar een betere balans moeten gaan zoeken en ‘out of the box’ moeten gaan denken om ons dagelijks brood te blijven verdienen.

Dit betekent om- en bijscholen. Misschien kiezen voor een andere carrière of een wending in jouw huidige beroep te omarmen door ervoor te zorgen dat je dit met de juiste ‘tools’ tegemoet kan treden.

Weer met elkaar te leren communiceren! Dus niet alleen via Whatsapp, social media etc., maar daadwerkelijk persoonlijke gesprekken aangaan, leren van elkaar, hulp bieden en hulp durven te vragen, kansen creëren en uitvoeren.

We hebben niet alleen elkaar nodig om er een succes van te maken in 2018, maar ook onszelf om in te zien ‘that a change is going to come’ en ook al bezig is.

Voor Kiem Select betekent dit ook een wending in werkzaamheden en samenwerkingen. Bestaande samenwerkingen koesteren, uitkijken naar nieuwe samenwerkingen; een pad inslaan dat voor de toekomst van Kiem Select bepalend zal zijn.

Ik kan niet anders zeggen, dat ik hier erg veel zin in heb.

Vooralsnog kunnen jullie altijd bij Kiem Select terecht voor de vertrouwde dienstverlening. De nieuwe plannen zal ik de komende tijd met jullie delen met als doel dat ik in 2018 en in de jaren daarna nog veel met jullie in harmonie hoop samen te mogen werken.

Bedankt voor het vertrouwen en de fijne samenwerking het afgelopen jaar en graag tot spoedig ziens!

Met een warme Kerstgroet,

Cora Toker       

De laatste column van Kiem Select heeft behoorlijk wat reacties opgeleverd. Werkzoekenden, die zelf ervaren hoe de arbeidsmarkt zoekende is en als het ware in een transitiefase verkeert. Ze ervaren zelf hoe de negativiteit door begint te sijpelen als er opnieuw een afwijzing wordt ontvangen op een sollicitatie. Vaak ontbreekt een toereikende onderbouwing hiervoor en steekt er een vorm van respectloos gedrag de kop op t.o.v. gemotiveerde werkzoekenden.

Mieke is een werkzoekende management ondersteuner, die dit zelf mee maakt. Zij heeft onderstaande column geschreven om haar ervaringen met de lezers te delen. Wie weet herken je jezelf hierin en kun je haar optimisme en enthousiasme gebruiken om de moed niet te verliezen.

Veel leesplezier!

 

Cora Toker

 

 

Arbeidsmarkt – roller coaster?

De huidige arbeidsmarkt is naar mijn idee een rollercoaster geworden waar je als werkzoekende in beland bent. Het gaat allemaal razend snel en je moet er vlug bij zijn, want er is veel concurrentie. Door deze roller coaster veranderen bepaalde dingen. Zo zie je de meest creatieve cv’s verschijnen, worden video pitches in gezet om toch maar op te vallen. Heel creatief allemaal maar als iedereen het doet, is het meer van hetzelfde geworden. Natuurlijk zijn een goed opgezet cv en LinkedIn-profiel belangrijk en ja ook een goede zakelijke profielfoto is een zeer belangrijk item om ingezet te worden in de zoektocht.

Yes, een interessante vacature komt voorbij. Ik lees uitgebreid de website van de organisatie, zodat ik zeker weet dat ik daar daadwerkelijk wil werken en bereid mijzelf gelijk voor op een eventueel gesprek. Ik ga ervoor zitten om een goede brief te maken en eventueel mijn cv voor deze vacature nog even te ‘fine tunen’. En ja, dan word ik benaderd voor een afspraak. Blij bereid ik mijzelf goed voor door alles nog een keer goed na te lezen. Voor de afspraak ben ik uiteraard op tijd en zet ik mijn beste beentje voor. Aan het einde van het gesprek bedank ik de mensen voor het prettige gesprek en vraag naar de vervolgprocedure. Als het een prettig gesprek was dan hoop ik, dat ik verder in de procedure door kan dringen, want het doel is om een leuke baan binnen te halen.

Helaas ik ga niet door naar de volgende ronde. De reden van de afwijzing krijg ik meestal niet of ik moet goed doorvragen. Dit is jammer want met de reden van een afwijzing kan ik mijn voordeel doen bij een volgende sollicitatie. Door een dergelijke “slappe” afwijzing kan ik best een dagje chagrijnig zijn en word ik soms moedeloos. Dan ligt de gedachte op de loer: het gaat niet meer lukken, ik krijg nooit meer een leuke baan ondanks al mijn inspanningen. Ik doe heel veel moeite om een geschikte vacature te vinden en ben heel flexibel voor afspraken. Maar als ik zo word afgedaan met de mededeling: we gaan niet met je door, dan steekt dit want ik wil graag met respect worden behandeld.

Soms krijg je ook tegenstrijdige berichten. Ik had een sollicitatie gedaan en kreeg een mail of ik interesse had in de openstaande functie. Zo ja, dan moest ik reageren. Dit heb ik gedaan, maar een paar dagen later kreeg ik een afwijzing dat ik niet de juiste recente ervaring had. Ik heb over dit incident een toelichting gevraagd maar niets meer gehoord. Heel jammer en eigenlijk slechte PR voor de betreffende organisatie.

Door het grote aanbod van kandidaten voel ik mij soms ook een pion waar naar hartelust mee kan worden geschoven. Ja, ik weet dat de kandidatenmarkt heel groot is en ben dan heel blij dat ik genoeg opval om uitgenodigd te worden, maar dan wil ik graag nog steeds fatsoenlijk worden afgewezen. Gelukkig heb ik een positief karakter en na een dagje chagrijn komt mijn zelfvertrouwen weer snel naar boven en ga ik vol goede moed weer op zoek, gaat de knop weer naar positief en denk ik “op naar de volgende”.

Het is nog steeds niet fijn om afgewezen te worden, maar als ik te horen krijg: uitstekende kandidaat qua persoon en presentatie maar past niet bij de manager dan weet ik dat ik goed bezig ben tijdens het gesprek, maar is het mijn plek niet. Dat weet je pas na het gesprek. Ik heb ook wel eens als reden gehad: veel kandidaten dus moeilijke selectie, hebben achtergrond in vorige banen meegenomen in besluitvorming en daar zaten goede kandidaten bij in reeds in de branche gewerkt hebben. Nog steeds niet leuk maar ik heb daar begrip voor.

Waar ik mij aan kan ergeren is de comfortzone. Kandidaten moeten uit hun comfortzone stappen, maar bedrijven stappen hier juist in, lijkt het wel. Zijn zij bang dat een frisse kijk op zaken de organisatie binnenstapt? Bang dat zij hun eigen visie bij moeten stellen? Bang voor iets nieuws? Tegenstrijdig en verwarrend vind ik dat en voor zeer ervaren werkzoekenden worden op deze manier bepaalde kansen weggenomen. Er zijn heel veel mensen die door bijvoorbeeld veel interimervaring overal in kunnen stappen en zich in elke branche kunnen redden.

Waar ik wel blij van kan worden, zijn berichten dat steeds meer organisaties de toegevoegde waarde herontdekken van een goede management ondersteuner. Dan denk ik weer: ja echt, de baan gaat er ook voor mij komen. Ik moet gewoon vertrouwen houden en door blijven zetten. En een hele belangrijke: ga uit van je eigen kunnen en ervaring, blijf bij jezelf en heb vertrouwen in de toekomst. Soms moet ik dit ook tegen mijzelf zeggen maar het helpt!

 

 

 

Wie belooft, komt de belofte na. Zo ook ik.

Recent plaatste ik via de social media kanalen een oproep aan alle secretaresses.

Ik ben/was nieuwsgierig naar jullie drijfveren toen én nu om als secretaresse te werken. Jullie bedenkingen en verwachtingen nu het vak zo verandert.

Helaas waren er te weinig reacties om een zinvolle column te schrijven over jullie motivaties, ambities en zienswijzen m.b.t. het werken als secretaresse.

Ik ben bij mijzelf te rade gegaan, waarom de reacties zo lauw zijn geweest en kwam op het volgende:

  • social media moe – er wordt (te) veel geschreven, gevraagd en gesproken over het secretaressevak,
  • de negatieve berichtgeving over het secretaressevak
  • en het meer en meer verdwijnen van de mbo-laag binnen deze dienstverlenende groep.

Mijn vraag kwam echter niet uit de lucht vallen. Het heeft te maken met het leerproces, dat zowel managers en secretaresses momenteel doorlopen tijdens deze omslag in het secretaressevak. Door over de veranderingen te discussiëren, ervaringen te delen en adviezen te geven, worden we wijzer.

En dat is nodig.

Door mijn werk word ik bijna dagelijks geconfronteerd met managers en secretarieel managementondersteuners, die even niet meer weten hoe verder te gaan:

  • wat mag en moet bijvoorbeeld nog wel genoemd worden in een functieprofiel?
  • hoe gaan de hiërarchische lijnen lopen, zeker als een hbo’er wordt aangenomen?
  • hoe kan een manager de hbo ondersteuner zo optimaal mogelijk inzetten? Dit vergt iets van een manager, nl. de durf om te delegeren.

Een goede verhouding in de werkcombinatie hbo opgeleide ondersteuner met een manager is er dus nog lang niet overal. Niet alleen de ondersteuner moet zich aanpassen aan alle veranderingen, maar ook de manager.

Die balans is er echt nog niet!

Hierdoor lopen oude en nieuwe samenwerkingen relatief vaak stuk en wordt er beschuldigend naar elkaar gekeken. Onbegrip voor elkaars functioneren, kwaliteiten en positie in de organisatie met alle negatieve gevolgen van dien.

De markt legt echter meer en meer de hbo-norm bij de invulling van de secretarieel managementondersteunende plek. Maar dan moet er toch ook een functieprofiel zijn dat hierbij past? Niet alleen op papier, maar ook in de praktijk.

De secretaresse, de ‘secretarieel managementondersteuner’ blijft nodig! Zeker op directieniveau blijft de vraag naar ondersteuning aanwezig. Een manager kan dan misschien wel zijn eigen agenda beheren, correspondentie en verslagen verzorgen, maar zoals een schrijfster van een reactie zei: ‘er is nog steeds geen programma door Microsoft uitgevonden dat met soft skills een manager kan ondersteunen.

De secretaresse ‘as we know her’ verdwijnt, maar de secretarieel managementondersteuner staat op.

Dus:

  • houd je bezig met je vak,
  • een leven lang leren is ook van toepassing op jou binnen dit vakgebied; werkervaring alleen telt te weinig mee in de concurrentiestrijd bij geschikte vacatures,
  • stop je hoofd niet in het zand hopend dat de zandstorm zal overwaaien,
  • durf die stap voor jezelf naar voren te maken, pak het podium,
  • geef je mening,
  • wees inspirerend en vraag om inspiratie,
  • pak de handschoen op en geniet van jouw nieuwe rol bij de invulling van dit nog altijd boeiende vak!!

Een oprecht succes gewenst met alle ups & downs die ons allen nog te wachten staan.

Ik ben ervan overtuigd dat er alleen maar winnaars zullen zijn m.b.t. de toekomst van de samenwerking tussen een manager en de ondersteuner. Mis de boot niet, ‘just go for it’

Met een hartelijke groet!

 

Cora Toker